Indonezja - plantacje herbaty

2 lutego 2009

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

Z rozkoszy tego świata ilości niepomiernej
zostanie nam po latach herbaty szklanka wiernej
i nieraz się w piernatach pomyśli w porze nocnej
ha, trudno, lecz herbata, herbaty szklanka mocnej

Dopóki Ciebie, Ciebie nam pić
Póty jak w niebie, jak w niebie nam żyć
Herbatko, Herbatko, Herbatko...


Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

Po wakacjach i moich kulinarnych relacjach z Indonezji, obiecałam opowiedzieć jeszcze o wizycie na polach herbacianych. Niestety późnym latem i jesienią wpadłam w wir owocowo-warzywnych przetworów, dań i wypieków, bo żal było przegapić te wszystkie sezonowe skarby z ogrodu i tak moja herbaciana opowieść odsuwała się w czasie. Ale dobrze się stało, bo to przecież właśnie zimą nie ma nic przyjemniejszego niż zaszyć się z ciepłym kocykiem, dobrą książką lub ulubioną płytą i koniecznie z kubkiem gorącej herbaty.

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

Herbata to mój podstawowy i ulubiony napój w ciągu całego roku. Kawę piję co najwyżej raz dziennie, deserowo lub do słodkiej drożdżówki na drugie śniadanie i to koniecznie z mlekiem (w zasadzie z jego przewagą ;)), soki, wodę, latem colę - tak, ale to herbatki nie odmówię nigdy i nigdzie :) Dlatego moim wielkim marzeniem było zobaczenie na własne oczy zielonych pól herbacianych.

W Indonezji nie trzeba szczególnego szczęścia lub specjalnej, zaplanowanej wyprawy, aby zobaczyć herbaciane wzgórza i tarasy. Sprzyjający klimat sprawia, że herbata rośnie na wszystkich indonezyjskich wyspach i prawie całych ich obszarach. Wystarczy wyjechać taksówką, angkotem (miejskim busikiem) lub pociągiem kawałek za miasto, a na pewno prędzej czy później trafi się na rozciągające się najczęściej długie kilometry herbaciane pola. Najpiękniejsze, tarasowe plantacje herbaty znajdują się na Bali i bardzo żałuję, że nie miałam czasu obejrzeć ich z bliska. Zwiedziłam za to jedną z plantacji na Jawie, otaczającą miasteczko Ciater, którego drugą atrakcją są gorące źródła. Nad polami herbacianymi niestety nie unosi się słodki herbaciany zapach, tak jak to sobie wyobrażałam wcześniej :) Herbata, kiedy jeszcze znajduje się na krzaczku właściwie nie pachnie wcale. Dopiero wysuszone na słońcu młode, wyselekcjonowane listki wydobywają z siebie woń, którą znamy, kiedy parzymy w czajniczku lub szklance ulubiony bursztynowy napój. Zanim listki trafią do torebek i opakowań, a potem do naszych szklanek i kubków, ich zbiór okupiony jest ciężką i żmudną pracą wielu ludzi. Już samo wdrapanie się na rozciągające się na stromych wzgórzach pola w 40-stopniowym upale było dla mniej katorżniczą próbą. Wędrowanie wśród herbacianych krzaczków również wcale nie było tak przyjemne, jak mogłoby się wydawać, bo ku mojemu zdumieniu delikatne na pozór listki wcale nie były miękkie i delikatne, ale sztywne, ostre i błyszczące, a w dodatku rosły na mocnych, ostrych i rozgałęzionych krzakach, które niemiłosiernie drapały i kaleczyły łydki. Pracujący przy zbiorze herbaty ludzie nie bez przyczyny okryci są od stóp do głów, noszą wysokie buty i często nawet rękawiczki, chroniące przed skaleczeniami, co z drugiej strony na pewno nie ułatwia im wielogodzinnej pracy w tropikalnym upale.

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży

W Indonezji pije się dużo herbaty różnego rodzaju. Od czarnej i zielonej, do herbaty z dodatkami - najczęściej jaśminowej i imbirowej. Powszechnie dostępna jest też bardzo smaczna herbata waniliowa i hibiskus. Wpływy hinduskie sprawiły, ze popularne są tez napoje herbaciane podobne do indyjskiej czaj masala - bardzo słodkie, zawiesiste i korzenne. Przy infekcjach gardła ratuję się teraz indonezyjską herbatką imbirową, a na co dzień popijam herbatę zieloną, którą kupiłam w ilościach hurtowych przy odwiedzonej plantacji w Ciater. Z samej wizyty zapamiętam bardzo sympatycznych ludzi, którzy mimo bariery językowej i naszej niezapowiedzianej wizyty byli niezwykle przyjaźni, chętnie pozowali do zdjęć i pokazali nam część swojej pracy, dla której mam teraz dużo więcej pokory i pamiętam o tym zaparzając kolejny kubek ulubionego, aromatycznego napoju.

Indonezja - plantacje herbaty relacja z podróży
  

11 komentarzy

  1. Sliczna opowiesc Komarko! i sliczne zdjecia :)

    PS. Mam prawie identyczne serwetki, tylko czerwone :)

    OdpowiedzUsuń
  2. przeogromnie miło się czytało Twoją opowieść, zwłaszcza w tą ciemną, bezsenną noc, z kubkiem gorącej herbatki :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Prześlicznie opowiedziałaś Komarko, wspaniale się czyta , wspaniale ogląda zdjęcia... Dech zapiera! :)
    Mam ochotę zaparzyć sobie moją liściastą herbatkę zieloną i zaraz to zrobię.
    Wspaniała opowieśc!
    Pozdrówka.

    OdpowiedzUsuń
  4. Cudownie się czyta Twoją opowieść i piękne zdjęcia, ale to przecież standard na Twoim blogu :) Teraz codzienny dzbanek herbaty, aromatyzowanej przeze mnie różnymi smakami będzie czymś innym, bardziej jeszcze niepowtarzalnym, gdy przeczytałam o Twoich spostrzeżeniach z plantacji herbaty :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Ja lubię dobrą herbatę (kawę zresztą też!), jest to mój ukochany napój bez którego nie wyobrażam sobie życia...Twoja opowieść zagnała mnie do kuchni na filiżankę pysznej (mojej ulubionej)zielonej herbaty Twinings - Jasmine Tea...
    Pozdrawiam !

    OdpowiedzUsuń
  6. Kolejna cudna opowieść zwieńczona cudnymi zdjęciami :)! Nie wiedziałam, że zbieranie tej herbaty kosztuje aż tyle żmudnej pracy. Coś czuję, że "zwykła" szklanka herbaty nie będzie już dla mnie "zwykłą" szklanką herbaty :)...

    OdpowiedzUsuń
  7. Pięknie to napisałaś. i zdjęcia jak zwykle niesamowite... Wprost cudnie!
    www.waniliowachmurka.blox.pl-moja stronka:)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  8. Wspaniałe ;) Na mnie też pola herbaciane na żywo zrobiły wrażenie...

    OdpowiedzUsuń
  9. :D A tak, zapomniałam wspomnieć, że w herbacianej sesji zdjęciowej wzięło udział ciasteczko migdałowe Dziuuni ;))

    OdpowiedzUsuń

Instagram

© Every Cake You Bake. Design by FCD.